TwitterFacebook

Głoście Chrystusa, bo tłumy są spragnione Jego Słowa, Jego błogosławieństwa i Jego sakramentów – święcenia prezbiteratu

Chrystus wyznaczył wam tę drogę, która może być niełatwa, ale warto nią pójść i głosić dzisiejszemu światu Ewangelię, bo jest on jej bardzo spragniony – mówił w homilii biskup Janusz Stepnowski, podczas uroczystej Eucharystii, w czasie której dziesięciu diakonów Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży przyjęło święcenia prezbiteratu.

W łomżyńskiej katedrze, punktualnie o godz. 10.00, rozpoczęła się uroczysta Msza św. pod przewodnictwem Biskupa Łomżyńskiego Janusza Stepnowskiego, który modlił się wraz z biskupem Tadeuszem Bronakowskim, biskupem seniorem Stanisławem Stefankiem oraz licznym gronem kapłanów, którzy na tę wyjątkową liturgię przybyli nie tylko z diecezji łomżyńskiej, ale różnych zakątków świata.

Po odczytaniu Ewangelii ks. prał. dr Jarosław Kotowski, rektor łomżyńskiego seminarium, przedstawił Księdzu Biskupowi kandydatów i prosił o udzielenie im święceń. Natomiast diakoni potwierdzili swoją obecność. W homilii, która nastąpiła po tym akcie, biskup Janusz nawiązał do dzisiejszych czytań, które mówią o szczególnym wybraniu.

Chrystus chce przekazać swoim uczniom, bo do nich głównie się zwraca, to co jest najważniejsze i co będzie najważniejsze w ich posłudze. Chrystus przekazuje uczniom, że świat może ich nienawidzić, może nie zaakceptować ich nauki, może ją odrzucić. To są czasy apostolskie, Kościół znajduje się na początku swojej drogi, ale już doświadcza odrzucenia Chrystusa. To odrzucenie jest bliskie i w naszych czasach. Tak wiele osób odrzuca Chrystusa i Jego naukę o miłości, o miłosierdziu, o przebaczeniu. Tak wiele osób nie potrafi otworzyć się na Chrystusa – mówił biskup Janusz. I Jezus uzmysławia swoim uczniom, że skoro On był prześladowany zatem ci, którzy będą głosić Jego słowa też mogą narazić się na prześladowanie. Tak dzieje się również w dzisiejszym świecie, który, niby tolerancyjny, nie zawsze jest tolerancyjny. Nieraz zdarza się ideologia „jednego i prawdziwego myślenia” i innego nie dopuszcza się w tym świecie – mówił i przestrzegał pasterz diecezji.

A wy będziecie w tym współczesnym świecie, w XXI wieku, głosić Jego Ewangelię i nieraz ta Ewangelia będzie trudna do zaakceptowania. Świat chciałby tę Ewangelię zmienić i uczynić „bardziej z tego świata”, ale nauka Chrystusa ma tę wartość ponadkosmiczną – mówił bp Stepnowski.

Przypomniał też, iż Chrystus do tej szczególnej posługi sam wybiera, tak jak sam wybrał apostołów.
On ich wybrał, On ich powołał, wziął ich spośród innych i ich życiu nadał szczególny sens, szczególny cel. Wybrać, to znaczy wziąć i przeznaczyć do innego celu – mówił biskup i przypomniał, że przez formację w seminarium Chrystus wyznaczył wam tę drogę, która może być niełatwa ale warto nią pójść i głosić dzisiejszemu światu Ewangelię bo jest on jej bardzo spragniony, mimo, że nieraz publicznie Ewangelię odrzuca. A gdy jej zabraknie, drodzy bracia i siostry, to na czym zbudujemy nasze społeczeństwo, naszą rzeczywistość, naszą polską rodzinę, gdy nie będzie Ewangelii – pytał biskup, a zarazem odpowiadał. Wy jesteście przeznaczeni po to, aby iść przez ten świat jako wybrani, wybrani do tej szczególnej posługi, tylko jej musicie się poświęcić i modlitwie za wspólnotę, gdziekolwiek was wasz biskup pośle.

Pasterz wskazał też na Maryję jako tę, której warto zaufać. Nawiązał do wspomnienia NMP Wspomożycielki Wiernych, które było obchodzone wczoraj i przypomniał historię życia papieża Piusa VII, który doświadczył cudownego uzdrowienia za wstawiennictwem Maryi Wspomożycielki Wiernych. Zachęcił też kapłanów do naśladowania Piusa VII w zawierzeniu swojego kapłańskiego życia Maryi.

Ten papież powierzył całkowicie swoje kapłaństwo i swoje papiestwo Wspomożycielce Wiernych. I wy, drodzy, idźcie przez ten świat, ufając i powierzając Matce Bożej wasze kapłaństwo. Niech Ona u swojego Syna wyprasza wam potrzebne łaski w dzisiejszym świecie – mówił bp Janusz i na koniec apelował do mających przyjąć święcenia prezbiteratu, ale też wszystkich zgromadzonych kapłanów. Nie bójcie się krzyku świata. Głoście Chrystusa, bo tłumy są spragnione Jego Słowa, Jego błogosławieństwa i Jego sakramentów. Amen

Po homilii diakoni – kandydaci do święceń prezbiteratu – odpowiadali na pytania biskupa i wyrazili gotowość do przyjęcia obowiązków, wynikających ze święceń oraz złożyli przyrzeczenia czci i posłuszeństwa biskupowi diecezjalnemu. W ważnych momentach Kościół wzywa wstawiennictwa Świętych, dlatego też kolejną częścią obrzędu święceń było odśpiewanie Litanii do Wszystkich Świętych, w trakcie której kandydaci do kapłaństwa, na znak największego uniżenia przed Bogiem, leżeli krzyżem. Po odśpiewanej litanii nastąpił najważniejszy moment uroczystości: przez włożenie rąk i modlitwę konsekracyjną biskup Janusz Stepnowski wyświęcił dziesięciu nowych kapłanów. Swoje ręce, na nowo wyświęconych kapłanów, włożyli też wszyscy kapłani, będący w świątyni.

Po udzieleniu święceń, alumni seminarium ubrali neoprezbiterów w szaty kapłańskie: stułę i ornat. Z kolei biskup Janusz namaścił dłonie neoprezbiterów olejem Krzyżma świętego, a następnie wręczył im patenę z chlebem i kielich z winem – symbole Eucharystycznej Ofiary, która będą odtąd mogli sprawować oraz przekazał im znak pokoju. Po tych obrzędach Kapłani Neoprezbiterzy, wspólnie z Księżmi Biskupami i licznie zgromadzonymi kapłanami, koncelebrowali pierwszą Mszę świętą.

Na zakończenie uroczystej liturgii neoprezbiterzy podziękowali za dar święceń kapłańskich oraz wszystkim za obecność w tym ważnym dla nich momencie życia. Prosili także o modlitwę za siebie.

Liturgię swoim śpiewem uświetnił chór Diecezjalnego Instytutu Muzyki Kościelnej pod dyrekcją ks. kan. Kazimierza Ostrowskiego.

W niedzielę nowo wyświęceni kapłani będą sprawować, w swoich rodzinnych parafiach, Mszę świętą z prymicyjnym błogosławieństwem, z którym związana jest łaska odpustu zupełnego. Prymicjant będzie udzielał błogosławieństwa indywidualnego, ze specjalną za każdym razem modlitwą: kapłanom, klerykom, rodzicom, osobom konsekrowanym, rodzinie oraz wszystkim pozostałym uczestnikom uroczystości.

Sakrament święceń obejmuje trzy stopnie: święcenia diakonatu, święcenia prezbiteratu i święcenia episkopatu. Dzień święceń prezbiteratu jest ważnym wydarzeniem nie tylko dla przyjmujących je diakonów i ich najbliższych, ale także dla całego Kościoła. Nowo wyświęceni Kapłani przygotowywali się na ten dzień przez 6 lat formacji intelektualnej i duchowej oraz bezpośrednio przez kilkudniowe rekolekcje zamknięte w Ostrożnem k. Zambrowa.

Poniżej nazwiska kapłanów – neoprezbiterów, wraz z parafią z której pochodzą:

Ks. Mateusz BORAWSKI z parafii pw. św. Jakuba Ap. w Jedwabnem
Ks. Bartosz BRZOSTOWSKI z parafii pw. św. Jana Chrzciciela w Grabowie
Ks. Łukasz BRZOSTOWSKI z parafii pw. Krzyża Św. w Łomży
Ks. Michał KONOPKA z parafii pw. Znalezienia Krzyża Św. w Małym Płocku
Ks. Mariusz MILEWSKI z parafii pw. Ducha Świętego w Zambrowie
Ks. Adam POLKOWSKI z parafii pw. św. Anny w Kolnie
Ks. Przemysław SOLIWODA z parafii pw. św. Rocha w Długosiodle
Ks. Krzysztof Eugeniusz SZYMCZAK z parafii pw. Chrystusa Dobrego Pasterza w Ostrowi Mazowieckiej
Ks. Sebastian Rafał URBAŃSKI z parafii pw. Nawiedzenia NMP w Ostrołęce
Ks. Kamil ZAREMBA z parafii pw. Narodzenia NMP w Nowogrodzie.

Joanna Ekstowicz

1 komentarz

  1. Ania Odpowiedz

    O Jezu mój, proszę Cię za Kościół cały, udziel mu miłości i światła Ducha swego, daj moc słowom kapłańskim, aby serca zatwardziałe kruszyły się i wróciły do Ciebie, Panie.

    Panie, daj nam świętych kapłanów, Ty sam ich utrzymuj w świętości. O Boski i Najwyższy Kapłanie, niech moc miłosierdzia Twego towarzyszy im wszędzie i chroni ich od zasadzek i sideł diabelskich, które ustawicznie zastawia na dusze kapłana. Niechaj moc miłosierdzia Twego, o Panie, kruszy i wniwecz obraca wszystko to, co by mogło przyćmić świętość kapłana – bo Ty wszystko możesz.

    Modlitwa za kapłanów
    Boże, Stwórco rodzaju ludzkiego, który wybrałeś sobie spośród ludzi kapłanów, naczynia Twojego nieprzebranego miłosierdzia i pośredników Twojej zbawczej łaski, prosimy Cię dzisiaj dla nich w imieniu całego Ludu Bożego, o świętość i wytrwałość w powołaniu.

    Przez Ofiarę Twojego Jednorodzonego Syna, która spełnia się na każdym ołtarzu, pomnażaj w nich apostolską wiarę, wzbudzaj niezachwianą ufność i zapalaj zwycięską miłością, aby Ciebie nade wszystko i ponad wszystkich kochali i spalali się ofiarnie w służbie dusz.

    Chroń ich przed pokusami ciała i świata, strzeż ich przed pokusami wroga dusz, podtrzymaj ich w chwilach przepracowania, walk, pocieszaj w smutkach i krzyżach, nieodłącznych od misji zbawiania dusz.

    Przyjmij nasze modlitwy i ofiary w intencji kapłanów i złącz je z Ofiarą Twego umiłowanego Syna, a naszego Pana Jezusa Chrystusa. Amen.

Pozostaw odpowiedź Ania Anuluj pisanie odpowiedzi

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *