TwitterFacebook

Ulicami Łomży przeszła procesja bobolańska [FOTO]

To już tradycja, że w sobotę poprzedzającą święto św. Andrzeja Boboli Patrona Polski i Patrona Diecezji ulicami Łomży przechodzi procesja bobolańska. Każdego roku ma ona szczególny wymiar i znaczenie. Tegoroczna związana jest z obchodami 600-lecia nadania praw miejskich Łomży oraz 100-lecia odzyskania niepodległości przez naszą Ojczyznę.

Procesja pod przewodnictwem bpa Tadeusza Bronakowskiego rozpoczęła się w kościele Braci Kapucynów w Łomży, skąd po krótkim Nabożeństwie Słowa wyruszyła przez Stary Rynek do łomżyńskiej Katedry, a następnie do Opactwa Sióstr Benedyktynek i zakończyła się Mszą św. w kościele pw. św. Andrzeja Boboli.

Rozważania w czasie poszczególnych stacji przygotował jezuita o. Janusz Tereszczuk, który przybliżył sylwetkę św. Andrzeja Boboli, wskazując równocześnie, że gdyby nie męczeńska śmierć i jego późniejsze ukazanie się w widzeniach wielu osobom, które to potwierdziły, m.in. ks. Marcinowi Godebskiemu SJ, rektorowi kolegium jezuickiego w Pińsku czy dominikaninowi o. Alojzemu Korzeniowskiemu OP w Wilnie, któremu przyszły patron Polski przepowiedział zmartwychwstanie Polski, św. Andrzej Bobola uległby zapomnieniu jak wielu zamordowanych w tamtym czasie.

Święty Andrzej Bobola ur. 30 listopada 1591 w Strachocinie i pochodził ze szlacheckiego rodu pieczętującego się herbem Leliwa. W latach 1606–1611 studiował w szkole jezuickiej w Braniewie, a następnie 31 lipca 1611 wstąpił do tego zakonu i nowicjat odbył w Wilnie. Po dwóch latach złożył śluby zakonne i rozpoczął studia z filozofii i teologii na Uniwersytecie Wileńskim. 12 marca 1622 otrzymał święcenia kapłańskie.

Przez rok był rektorem kościoła w Nieświeżu (1623–1624), gdzie wspólnie z księciem Albrychtem Stanisławem Radziwiłłem dążył do uroczystego uznania w ślubowaniach przez Króla Polski, Matki Bożej: Królową Polski, co zostało spełnione we Lwowie 1 kwietnia 1656. W latach 1624–1630 był kaznodzieją i spowiednikiem w kościele św. Kazimierza w Wilnie. Sprawował też funkcje rektora i doradcy prepozyta w tym kościele.
2 czerwca 1630 złożył profesję zakonną w kościele św. Kazimierza w Wilnie, po czym został superiorem (przełożonym) domu zakonnego w Bobrujsku. Następnie pracował w Płocku i Warszawie. Do Łomży przybył w 1638 roku i przez cztery lata w grodzie nad Narwią pełnił funkcje doradcy rektora kolegium, kaznodziei i dyrektora szkoły humanistycznej. Kolejne lata swojej posługi spędził w Pińsku prowadząc rozwiniętą działalność ewangelizacyjną gdzie 16 maja 1657 roku, z rąk zbuntowanych Kozaków, poniósł śmierć męczeńską.

JE

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *