TwitterFacebook

Dziadkowie – są darem Boga dla dzieci

Babcia i dziadek to jedne z najważniejszych osób w naszym życiu. To właśnie oni stanowią pomost łączący przeszłość z teraźniejszością. Kiedy w domu pojawia się niemowlę, rodzice dorosłych dzieci wcielają się w nowe role – od tej pory nie są już tylko mamą i tatą, lecz także dziadkami. Ta nowa rola jest dla nich źródłem wielu radości, ale daje im też możliwość spojrzenia na siebie pod zupełnie innym kątem.

Kochają bezwarunkowo

Kiedyś mówiono, że aby wychować dziecko potrzeba całej wioski. Rodziny często żyły w domach wielopokoleniowych, a opiekę nad dziećmi sprawowali rodzice i dziadkowie. Dziś zdarza się to bardzo rzadko. Jednak dziadkowie odgrywają w życiu całej rodziny ogromną rolę. To właśnie oni dają wnukom tyle ciepła i miłości, że zasługują na milion orderów uśmiechu. Niczego nie oczekują w zamian i nie wymagają, by ich wnuk znał trzy języki albo zaczął czytać już jako czterolatek. Dla nich zawsze jest najpiękniejszy i najmądrzejszy, a jeśli mają kilkoro wnucząt, to każde z nich jest tym „naj”. Nie wyróżniają żadnego z nich, ale każdemu oddają całe swoje serce. Trzeba nam wiedzieć, że serce dziadków jest większe od serca płetwala błękitnego – musi się przecież gdzieś pomieścić ta cała miłość do wnuków. Wiele potrafią wybaczyć swoim pociechom i przymykają oko na psoty wnucząt. Są wiernymi kibicami malucha i najmocniej na świecie trzymają za niego kciuki, kiedy się z czymś zmaga. Pękają z dumy podczas przedszkolnych przedstawień, a czasem nawet wzruszają się do łez. Gromadzą zdjęcia i laurki. Może i rozpieszczają maluchy na potęgę, pozwalając, by właziły im na głowę, ale kto by nie chciał poczuć się od czasu do czasu jak król?

Uczą życia

Psychologowie podkreślają niesamowicie ważną rolę, jaką odgrywają w życiu dziecka dziadkowie. Dziadkowie wychowują, przekazując swoim wnukom najważniejsze wartości, wiele ich uczą, jednak robią to inaczej niż rodzice. Często mają dla wnuków więcej czasu niż mogli poświęcić swoim dzieciom, dlatego też zajmują się nimi z wielkim oddaniem i pomysłowością. Przecież każdy dziadek kocha spacery z wnukiem czy jazdę na rowerze, a babcia chętnie porozmawia z wnuczką czy poczyta jej bajki. Z badań wynika, że właśnie im zawdzięczamy lekcje tradycji, wiary i patriotyzmu. Mogą opowiedzieć wnukom o swoim dzieciństwie, o swoich rodzicach a ich pradziadkach. Wiedza na temat własnych korzeni jest bardzo ważna i interesująca, a także buduje poczucie wspólnoty, przynależności. Dla starszych dzieci na pewno ciekawe będą historie o tym, jak żyło się dawniej, kiedy nie było jeszcze gier komputerowych ani telefonów komórkowych. To oni często, zastępując zabieganych rodziców, wpajają dzieciom takie cechy jak pracowitość, obowiązkowość czy też silna wola. Dzięki częstym kontaktom dziadkowie mogą podzielić się z wnukami swoimi wspomnieniami, opowiedzieć o historii pamiątek rodzinnych, zainteresować tradycją. Pomimo różnicy wieku, dzieci uczą się od babci i dziadka szacunku wobec czasu, a także gospodarowania nim. Odkryto też, że dzieci utrzymujące bliski kontakt z dziadkami, mają w przyszłości lepszy obraz siebie, a także mniejsze problemy ze znalezieniem wspólnego języka z innymi ludźmi. Co więcej, dzieci często widujące swoich dziadków, sprawiają mniejsze kłopoty wychowawcze. Dziadkowie chętnie dzielą się z wnukami swoją mądrością i doświadczeniem, stają się skarbnicą wiedzy o życiu i relacjach międzyludzkich. Obcując ze starszymi osobami, dzieci uczą się naturalnego porządku świata, tego, że się starzejemy, czasem chorujemy, w końcu musimy również pogodzić się ze stratą kogoś bliskiego. W ten sposób wnuki oswajają się z tymi procesami, a także uczą się tolerancji wobec starości czy słabości.

Mają czas

Nawet jeśli są zapracowani, nie patrzą na zegarek, jak ich dorosłe dzieci, bo pamiętają czasy, gdy nie było faksów, Internetu, bankomatów, a pozdrowienia z wakacji wysyłało się na pocztówkach, a nie e-mailem. Choć pracy mieli wtedy więcej, bo nie było wolnych sobót, czas płynął o wiele wolniej. Maluchy stają się więc centrum ich świata. Dlatego potrafią przystanąć, nakarmić z wnukiem wiewiórki, zbudować zamek z zapałek. Nie śpieszą się bez powodu. Umieją poświęcić kilka godzin na lepienie z maluchem pierogów albo kilka dni na wspólne naprawianie radia. Wnuki mogą zadawać miliony pytań swoim babciom albo godzinami rozkręcać autka z dziadkami, nikt im nie odmówi z powodu pilnej pracy czy porządków. Nikt tak pięknie nie potrafi zaszyć dziury w spodniach ani tak jak dziadek zrobić wędki. Nagle okazuje się, że lalkę można zrobić na szydełku, z kawałka materiału sprawić jej suknię, a dziadka uprosić o zrobienie dla niej domku z kawałka drewna czy kartonu. Mimo iż są to najzwyklejsze prace, to w oczach dziecka są to czynności wręcz magiczne. Mamy rzadko mają czas, by piec, a dom pachnący świeżym ciastem to jedno z najpiękniejszych wspomnień dzieciństwa. Lalka kupiona w sklepie będzie jak tysiące innych lalek, taka od babci – jedyna w swoim rodzaju, wyjątkowa i będzie miała szansę przetrwać w rodzinie następne pokolenia. Domek zbudowany wraz z dziadkiem z zapałek będzie najpiękniejszy na świecie, przede wszystkim dlatego, że zrobiony wspólnie.

Jednoczą

To właśnie dziadkowie przekazują swoim wnukom tradycje rodzinne i zwyczaje domowe, pilnują rytuałów, nawet tych najprostszych – robienia palm, malowania pisanek, sianka pod obrusem, zapalenia znicza na grobie kogoś bliskiego, wspólnego śpiewania czy spacerów. Uczą celebrowania, świętowania i obrzędowości. Częściej niż rodzice żyją nie tyle z dnia na dzień, ile rytmem roku liturgicznego czy kalendarzowego. Dziadkowie nadają styl rodzinie i tworzą domową atmosferę. Jednoczą rodzinę i budują relacje rodzinne. Wzmacniają więzi międzypokoleniowe. To u nich spotyka się dalekich kuzynów, u nich na święta gromadzi się rodzina, do nich zjeżdżają dzieciaki na wakacje lub całe rodziny na imieniny i jubileusze. Dziadkowie wiedzą, kto jest kim, kto kiedy ma urodziny i z kim wziął ślub. Pamiętają o rocznicach i Dniu Dziecka. Dzięki nim młodsze pokolenia mają kontakt z szerszą rodziną, z dalszymi krewnymi i poczucie wspólnoty. W rodzinach, w których wciąż są obecni i szanowani dziadkowie, są silniejsze związki emocjonalne. Dziadkowie uzupełniają wzorce męskości i kobiecości dane przez rodziców, nadają tym wzorcom większą uniwersalność, niezależną od wieku, stanu zdrowia czy potencjału sił fizycznych.

Są szczęśliwsi

Okazuje się, że dla dziadków częsty kontakt z wnukami to recepta na lepsze samopoczucie i lekarstwo na samotność. Pojawienie się małego dziecka w rodzinie to nowy etap w życiu babci i dziadka. Wtedy właśnie mogą poczuć się bardziej potrzebni. Chętnie też organizują swój czas w taki sposób, aby spędzić go z wnukami. Rozmowa z dzieckiem to często ciekawa wymiana spostrzeżeń. Milusińscy mają ciekawe poglądy na świat, które potrafią rozbawić do łez, a tego ludzie starsi bardzo potrzebują. Kuchnia babci pachnie tak wybornie, że żadna restauracja się do niej nie umywa, a dziadek poratuje dziecięce konto dyskretnie wsuniętym do kieszeni banknotem. Ich święto to idealny moment, aby podziękować za ich wsparcie, cierpliwe ucho i niejedne niezapomniane wakacje. Przecież nigdy nie jesteśmy za starzy na malowanie laurek. Nigdy!

Uświadamiajmy

Coraz częściej osoby starsze dają się oszukać. tzw. „wnuczkom”, fałszywym administratorom lub ostatnio też fałszywym funkcjonariuszom. Zdarzają się przypadki tego typu przestępstw, gdzie w wyniku oszustwa pokrzywdzonymi są osoby starsze, które są bardzo ufne i z miłości do wnucząt zrobią wszystko, oddając nawet ostatnie pieniądze. Oszuści wykorzystują chęć niesienia pomocy, a co więcej, babcie i dziadkowie nie zawsze potrafią wyczuć podstęp i w konsekwencji dają się oszukać. Z okazji Dnia Babci i Dziadka oprócz upominków podarujmy im też wiedzę o tym, jak chronić się przed oszustami.

Katarzyna Mackiewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *