RN
TwitterFacebook

Środa Popielcowa – rozpoczyna okres Wielkiego Postu

W Środę Popielcową zaczynamy kolejny Wielki Post w naszym życiu. To czas modlitwy i pokuty. Nie są one jednak celem samym w sobie. Mają służyć nawróceniu i pogłębieniu miłości do Boga i bliźnich. Niech Wielki Post będzie czasem zmiany naszego sposobu myślenia i postępowania – podkreślił bp Artur Miziński, Sekretarz Generalny Episkopatu Polski.
 
Bp Miziński zaznaczył, że Wielkiego Postu nie powinniśmy traktować powierzchownie, jako wyłącznie tradycji. „Jest to czas łaski. 40 dni Wielkiego Postu to okres trwania przed Bogiem i odnowienia z Nim relacji. Chrystus jak dobry nauczyciel pomaga nam w procesie przemiany serca, nawrócenia i wskazuje na trzy konkretne postawy, które powinniśmy podjąć. To modlitwa, post i jałmużna” – powiedział.
 
Sekretarz Generalny Episkopatu Polski zaznaczył również, że dobrze przeżyty Wielki Post wymaga wysiłku ze strony człowieka. „Mimo grzeszności człowieka, Bóg daje nam kolejną szansę i wzywa do zjednoczenia z Nim. Środa Popielcowa uzmysławia nam, że na początku drogi nawrócenia konieczne jest przyjęcie postawy pokory wobec Boga i ludzi. Kościoły wypełnione dziś wiernymi są znakiem, że dobrze rozumiemy istotę Wielkiego Postu. Poddając się obrzędowi posypania głów popiołem, któremu towarzyszą słowa: +Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię+, wyrażamy gotowość wejścia na drogę nawrócenia, na drogę przemiany naszych serc, zmiany naszej mentalności” – podkreślił bp Miziński.
 
Sekretarz Generalny Episkopatu Polski zachęcił do udziału w nabożeństwach wielkopostnych. „Pomocą w głębokim przeżyciu okresu przygotowania do Świąt Wielkiej Nocy są specjalne nabożeństwa. To m. in. Droga Krzyżowa i Gorzkie Żale. Wspólna modlitwa i rozważanie kolejnych części Męki Pańskiej pomagają zrozumieć wielką miłość Boga do każdego człowieka objawioną w Jezusie Chrystusie” – zaznaczył.
 
Bp Artur Miziński wskazał także, że trudno wyobrazić sobie dobrze przeżyty Wielki Post bez rekolekcji i spowiedzi w tym świętym czasie. Dodał: „Papież Franciszek w orędziu na tegoroczny Wielki Post zachęcił do pojednania się z Bogiem i nawrócenia się na otwarty i szczery dialog z Bogiem. Ojciec Święty przypomniał też swoje słowa z adhortacji apostolskiej Christus vivit: +Spójrz na rozpostarte ramiona ukrzyżowanego Chrystusa, pozwól się zbawiać zawsze na nowo. A kiedy idziesz wyznać swoje grzechy, mocno wierz w Jego miłosierdzie, które cię uwalnia na zawsze od wszelkiej winy+”.
 
Choć w Środę Popielcową nie ma obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej, Kościół zaleca jednak udział w liturgii ze względu na pokutny charakter dnia rozpoczynającego Wielki Post. W Środę Popielcową obowiązuje post ścisły (ilościowy). To ograniczenie się do spożycia trzech posiłków, dwóch lekkich i jednego do syta, oraz wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych (jakościowy). Post ilościowy nie obowiązuje osób do 18 roku życia i powyżej 60 roku życia, podczas gdy wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych (post jakościowy) obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14 rok życia.

Wielki Post jest także okresem przygotowania katechumenów do chrztu. Każda niedziela wprowadzała w kolejne tajemnice wiary, a na Wielkanoc podczas Wigilii Paschalnej udzielany jest sam chrzest.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa przygotowanie do świąt Zmartwychwstania trwało tylko czterdzieści godzin. W późniejszym czasie przygotowania zabierały cały tydzień, aż wreszcie ok. V w. czas ten wydłużył się. Po raz pierwszy o poście trwającym czterdzieści dni wspomina św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r.

Tradycyjnemu obrzędowi posypania głów popiołem towarzyszą w Środę Popielcową słowa: “Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” albo “Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”.

Sam zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Znajdujemy go zarówno w starożytnym Egipcie i Grecji, jak i u plemion indiańskich oraz oczywiście na kartach Biblii, np. w Księdze Jonasza czy Joela.

Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawia się jednak dopiero w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W następnym wieku papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. Z tego też czasu pochodzi zwyczaj, że popiół do posypywania głów wiernych pochodził z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedzającego roku.

BP KEP/JE

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *