TwitterFacebook

Ostrołęka. Festiwal teatralny InQbator 2019 przeszedł do hisotrii

Przez ostatnie trzy dni w Ostrołęce panował teatr. Atmosfera i głębia spektakli przyciągnęły liczną publiczność. Wczoraj (7.09) zakończył się ostatni dzień teatralnych występów podczas festiwalu InQbator.

Organizatorzy przygotowali rozrywkę zarówno dla najmłodszych jak i dorosłych. Ostatniego dnia jubileuszowej edycji InQbatora widzowie mieli okazję obejrzeć:

CZARNE I BIAŁE –Teatr pod Orzełkiem

Poetycki spektakl dla dzieci utrzymany w stylu „Kabaretu Starszych Panów”. Poeta Pan Czarny i Malarka Pani Biała tworzą książkę o czarno-białym miasteczku. Widzowie biorą udział w przygodach Czarnego i Białego Kota, Białego Niedźwiedzia, Fotografa, Sroki-kłamczuchy, Białego Kruka, Rodziny Tralalińskich, obserwują czarno-białe zjawiska z otaczającej nas rzeczywistości. Poznajemy perypetie mieszkańców miasteczka bawiąc się klasyką poezji dziecięcej.

W PEWNYM MIASTECZKU – Teatr RĘKAWICZKA

W szarym, smutnym miasteczku, w którym dawno zapomniano czym jest radość i szczęście żyją zwykli, szarzy ludzie. Wiodą proste życie. Każdy zna swoje miejsce i sumiennie wykonuje obowiązki. Wierzy, że Powaga, Pobożność i Posłuszeństwo to wartości, które utrzymują świat w należytym porządku. Pewnego dnia spokój mieszkańców burzy pojawienie się dziwnych wędrowców, ciągnących ze sobą wózek pełen kwiatów. Okazuje się, że kwiaty te mają niezwykłą moc. Ich zapach budzi ukryte pragnienia, zapomniane dawno marzenia i namiętności. Kolorowi przybysze demaskują porządnych obywateli miasteczka, śmieją się z ich powagi i za nic mają ustalony porządek. Pod wpływem ich czarów poważne nauczycielki pląsają niczym rusałki, sprzątaczka i jej pomocnik doświadczają romantycznej miłości, zaś skromne zakonnice odkrywają w sobie niespożyty temperament. W końcu, aby przywrócić dawny ład i porządek do miasteczka wkracza wojsko. Radosna atmosfera ulatnia się niczym delikatny zapach kwiatów. Wydaje się, że terror i przemoc owładnęły miastem. Zniknęły radość i marzenia. Nietrwałe i delikatne kwiaty zostały skonfiskowane, a ich sprzedawcy aresztowani. Na szczęście to nie koniec tej historii. Okazuje się, że nawet serca z kamienia mogą zakwitnąć miłością. A w duszy ludzkiej kryją się niezwykłe pokłady dobra.

EXIT – Fundacja Artystyczna Perform

EXIT to wyjście, odejście, zmiana. Nie jest ważne, dokąd te drzwi prowadzą. Ważne, że trzeba przez nie przejść. Patrzenie ku nowemu z powolnym pozostawianiem starego za sobą. Co zostaje za nami? „Przekleństwa niewinności”, „Wichrowe wzgórza” i „Spragnieni miłości”. Czasami to wyjście jest bolesne, traumatyczne i smutne, a czasami kojące i uwalniające. Każdy z twórców spektaklu zaznaczył w nim swoją osobistą historię końca. Teraz czas na widza. Czy także przeżywa taki czas? A może znajdzie w sobie odwagę aby ten czas rozpocząć. A może już jest to za nim… Wychodzenie, kończenie, EXIT.
Koncepcja, choreografia i wykonanie: Paulina Święcańska i Marek Klajda.

MY/WY – Krakowski Teatr Tańca

Najnowszy spektakl Krakowskiego Teatru Tańca wyrasta z inspiracji polską techniką tańca współczesnego, spajającą polską tradycję ludową i przetwarzającą ją w specyficzny kod ruchowy.
Polska technika tańca współczesnego odzwierciedla polską mentalność, cechy psychofizyczne, historię i położenie geopolityczne. Wszystkie te elementy odnaleźć można w sposobie wykonywania ruchu, w artykulacji, w sposobie łączenia fraz i sekwencji w związki znaczeniowe. Istota polskiej techniki tańca współczesnego, twierdzi jej twórca Jacek Łumiński, tkwi głęboko w podłożu, na którym wyrósł folklor różnych regionów Polski: Podhala, Sądecczyzny, ziemi lubelskiej czy Kurpiów. W spektaklu, osadzonym w aktualnym kontekście społeczno – politycznym, wykorzystywane są tradycyjne pieśni ludowe, wykonywane częściowo na żywo. Ludowe inspiracje zarówno w warstwie muzycznej, jak i ruchowej przetworzone są we współczesną formę teatru tańca. Gęstniejące w ostatnim czasie nastroje społeczne posłużyły za punkt wyjścia do zastanawiania się nad specyfiką polskiej wspólnotowości. Twórcy spektaklu, zadają pytania, gdzie przebiega granica pomiędzy „za” i „przeciw”, czy ” tak” i „nie” to jedyne możliwe odpowiedzi na pytania/problemy stawiane przez lokalną i europejską rzeczywistość?

GŁĘBIA – teatr obrazu Leszka Mądzika

Toń, do której zaglądamy, zaciekawia, wyzwala pragnienia zajrzenia do jej głębi. Niekiedy zamienia się w lustro, w którym się przeglądamy. Jednak ciekawość każe sięgnąć myślami co jest na dnie. Wydobywając na wierzch bagaż wspomnień, żywimy się nimi. Wypełniają one kolejne dni i lata. Splot teraźniejszości z przeszłością, po wydobyciu pokoju pamięci z dna, to nowy rozdział życia. Scenerią tych treści jest żywioł, jakim jest woda. To ona w spotkaniu z aktorem staje się ważnym elementem spektaklu. Napięcie i dramaturgię widowiska tworzą aktorzy Warszawskiego Centrum Pantomimy. Ich działania ujawnia światło będące podstawowym elementem przekazu. Światło zderzone z muzyką wykonywaną na żywo buduje całość projektu, wizualnego spektaklu plastycznego. Sprzymierzeńcem powstałych kadrów jest ciemność, z którą i w której rodzą się kolejne obrazy.
Scenariusz, reżyseria, scenografia: Leszek Mądzik

Występują aktorzy Warszawskiego Centrum Pantomimy

Podczas festiwalu odbył się również wernisaż wystawy pokonkursowych fotografii (InQbator 2018). Po obejrzeniu 168 zdjęć 22 autorów jury nagrodziło:

Kategoria I – Spektakle teatralne

I – nagrody nie przyznano

II – Krystyna Mostyl oraz Jakub Mrowiński

III – Krystyna Mostyl

Kategoria II – Wokół festiwalu

W tej kategorii nie przyznano żadnej nagrody, jednak znalażły się 3 wyróżnienia:

dla Krystyny Mostyl, Marii Krystyny Dłuskiej oraz Kingi Salik.

Poniżej fotorelacja z wernisażu wystawy oraz wybranych spektakli festiwalu InQbator 2019:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *